Stukkie 21: Verlaat de gevangenis zonder betalen

VERLAAT DE GEVANGENIS ZONDER BETALEN

Het is de Week van de Poëzie. Dat is mooi, geloof ik. Maar dan het thema: verwondering.

Daar gaan we weer, zucht ik. Het met enige regelmaat opduikende beeld dat dichters een soort eeuwige kinderen zijn – of, erger nog, dat ze dat zouden móeten zijn – die met grote ogen door de wereld gaan, kirrend van verbazing over de bloemetjes en de bijtjes, wordt weer eens van stal gehaald.

Verwondering is de Verlaat-de-gevangenis-zonder-betalen-kaart van de poëzie. De gemakkelijkste weg. Lees verder

Optredens

De agenda is bijgewerkt, want dat was nodig.

Stukkie 20: Lesgeven is helemaal niet nodig

LESGEVEN IS HELEMAAL NIET NODIG

De Tweede Kamer stemde tegen de verplichte kleutertoets in het basisonderwijs. Dat is natuurlijk jammer, want wat moeten die kinderen dan doen op school? Spelen? Zingen? Knutselen? Nee toch? Voor je het weet krijgen ze interesses, of gaan ze nadenken over zaken.

Gelukkig zal het niet meer dan een tijdelijke hapering blijken op de glorieuze weg die we al jaren geleden zijn ingeslagen. Er wordt getoetst, en er wordt geoefentoetst, en er wordt voorbereid op de oefentoets. Zo krijg je de beste resultaten. Lesgeven is eigenlijk helemaal niet nodig. Lees verder

Stukkie 19: Ja, sorry, ook over Zwarte Piet

JA, SORRY, OOK OVER ZWARTE PIET

Nou, goed dan, over Zwarte Piet, omdat er zo ongelooflijk slordig over geruzied wordt.

De ene partij roept dat het verschijnsel Zwarte Piet racistisch is. De andere partij is boos, want die wordt daarmee indirect van racisme beschuldigd.

Die boosheid is begrijpelijk: niemand bedoelt met Zwarte Piet een zwarte man af te beelden, beledigend of anderszins. Het is, inderdaad, traditie, en Zwarte Piet heeft in de loop der jaren alle betekenis verloren, is alleen nog maar Zwarte Piet.

Maar de oorsprong van het verschijnsel is onmiskenbaar wél racistisch, en de indruk die het maakt kan ook onprettig zijn. Ik, zelf nauwelijks neger, bekijk het tafereel elk jaar al met enigszins gekromde tenen.

Lees verder

Stukkie 18: De wereld is een pak vla

DE WERELD IS EEN PAK VLA

De wereld is een pak vla: nooit helemaal leeg. Vol onvermoede reserves. Met enig geweld zijn er altijd nog een paar druppels uit te persen.

De nieuwste variant, na de hopjes- en de slagroomvla, heet schaliegas. Het zit er, dus we gaan het winnen. Zonde om het niet te gebruiken.

Natuurlijk blijkt later dat de risico’s, opzettelijk of uit aandoenlijk optimisme, veel te rooskleurig zijn ingeschat. Natuurlijk zullen de kosten hoger uitvallen, veel hoger zelfs, en later nog wat hoger, en zal de schade voor het milieu niet zo verwaarloosbaar blijken als eerst werd aangenomen.

Natuurlijk. Zo gaat het altijd, bij Betuwelijn en JSF-vliegtuigen en metrotunnels en noem het allemaal maar op. Het hoort zo. We zouden teleurgesteld zijn als het anders was.
Lees verder

Afbeelding

Morgen: Poëzie aan de Waterkant

poezieaandewaterkant

Zo’n dag (6 gedichten)

Tijdens de vorige hittegolf schreef ik elke dag een gedicht dat begon met de regel Zo’n dag, gewoon, om te kijken of het zou lukken. Het werden er zes. Hieronder te lezen, omdat de temperatuur de dertig graden weer overschrijdt. Dat is een goede reden.

1.

Zo’n dag,
de vergeefsheid,
het machteloze geluk
dat in plaats van wolken
overdrijft.

De onechte kleuren van reclamefolders,
luchtballonnen, huid. Zon
een verbaasde voorbijganger.

Er maakt zich van de mensen meester
een loom-, een radeloosheid
die doet geeuwen, liggen, drinken,

gerinkel van ijs in glazen,
telefoons die niet opgenomen worden.
Lees verder