Stukkie 1: Personages

PERSONAGES

Wat deze generatie politici nodig heeft, is een schrijver. Tot een andere conclusie kun je moeilijk komen na het lezen en bekijken van de verschillende jaaroverzichten.

De intrigetjes, de principetjes, de ambitietjes, de meningsverschilletjes, de plastic dolkjes die dubbelklappen tegen bezwete ruggetjes, de handjes die opgelucht geschud worden – dat ruzietje van net, weet jij nog waar het over ging, nee toch, het was maar spel, een spelletje bedoel ik, en we hebben allebei gewonnen, dat is wel zo gezellig.

De winnaartjes en de verliezertjes, de partijtjes, bonusjes, declaratietjes, de buitenlandjes, schandaaltjes, doelstellinkjes, verkiezinkjes, de lands- en eigenbelangetjes: iemand moet ze oppoetsen.

Iemand moet ze oppakken, afstoffen, en ze opblazen tot ze bol staan. Heel voorzichtig, zodat ze net niet knappen. Daarna kunnen ze dan eindelijk gevuld worden, van inhoud voorzien.

Iemand moet het doen, want zelf kunnen ze het niet. Een verteller, een denker, iemand die weet waar het om gaat: om drama, om grote gebaren en nog grotere ego’s. Om karakter.

Zodat, als er weer iets afgebroken of wegbezuinigd of aangescherpt of rechtgepraat moet worden, dat tenminste gepaard gaat met weidse armgebaren en met klinkende woorden. Met spektakel.

Dat troost, moet u weten. Hoe hard de maatregelen ook zijn, hoe verwerpelijk de ideeën en idealen, ze werden althans met zwier gepresenteerd.

Natuurlijk, aan het Romeinse hof was het gekonkel in werkelijkheid ongetwijfeld ook veel minder gevat en vilein dan de overlevering ons wil doen geloven. De Engelse koningen en Deense prinsen spraken verre van Shakespeariaans maar waren integendeel miezerige, flauwe kereltjes, zo slap als iedereen en zo bleek als nu.

Maar dat is het hem nou juist: over hen werd geschreven, aan hen werd toegedicht, ze werden uitvergroot en opgetild, de grootsheid die ze zelf niet konden opbrengen werd ze geschonken door chroniqueurs en dichters. Hun daden kregen betekenis.

Dan de hoofdrolspelers van nu. Het ene interview nog slaapverwekkender dan het andere, speeches waarvoor de gemiddelde caféklant tegen sluitingstijd zich nog zou schamen, denkbeelden die die naam helemaal niet mogen dragen. Nee, het wordt tijd dat iemand er een verhaal van maakt, met personages. Zo is het niks.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s