Stukkie 12: Van pleegouders, poëzie en pokkenweer

VAN PLEEGOUDERS, POËZIE EN POKKENWEER; EEN LEERZAME WEEK

De afgelopen week was de week waarin ik leerde, eindelijk, dankzij een instructief filmpje van Het Klokhuis, dat poëzie wel degelijk nut heeft. Ze is namelijk bedoeld om gevoelens mee te uiten. Liefde bijvoorbeeld, of verdriet. Daar zijn trucjes voor, zoals rijm. Maar rijm hoeft niet per se. Zo.

Het filmpje is al een paar jaar oud, maar wordt af en toe weer actueel. Zoals eergisteren: toen was het Unesco World Poetry Day, een dag die samenvalt, niet toevallig, met het officiële begin van de lente. (Het is alleen jammer dat het begin van de lente niet samenvalt met het begin van de lente.)

Waartoe dient die Wereldpoëziedag, vroeg ik me af. De Unesco legt het uit: In today’s world there are unfulfilled aesthetic needs.

Het lijkt een dooddoener, zij het dan een lekker mysterieuze, maar als je er even over nadenkt wordt het een steeds mooiere zin. Waar lijden wij aan in de wereld? Aan onvervulde esthetische behoeften.

Dat verklaart veel, zoniet alles. Oorlog, terrorisme, financiële crisis, criminaliteit, hongersnood, hooikoorts: alle problemen van deze tijd vinden hun oorsprong in een schrijnend gebrek aan mooie dingen. De oplossing van het wereldraadsel is eindelijk nabij.

Maar er was meer.

Ik werd me bijvoorbeeld bewust van het diepe verlangen dat ik kennelijk koesterde om eenmaal in mijn leven, één keer maar, een eiland te zien omvallen. Al is het maar Cyprus.

En in de stad hingen ineens overal felgele posters waarop in dikke zwarte letters ‘SPIRITUELE BEURS’ stond afgedrukt. Ongetwijfeld afkomstig van een welzijnsorganisatie die ons in deze tijden van crisis een hart onder de riem wil steken. We hebben geen lege portemonnee, welnee, we hebben een spirituele beurs!

Het was ook de week waarin we konden leren dat pleegkinderen opgevangen moeten worden in gezinnen met een cultuur die zoveel mogelijk overeenkomt met die van henzelf.

Cultuur, dat is bekend, verschilt niet alleen per land en per geloof, maar ook per gezin. Men is dan ook naarstig op zoek naar pleegouders met losse handjes of met een drankprobleem, daaraan is een schreeuwend tekort.

Ook gezocht: pleegouders die niet tegen de bureaucratie opkunnen, om kinderen op te vangen van ouders die dat ook niet konden. Ze moeten er wel rekening mee houden dat ze de kinderen zomaar weer kwijt kunnen raken. Een gebroken arm en een ijverige ambtenaar, meer is niet nodig.

En het werd nog maar eens duidelijk dat het belangrijkste nieuws altijd het weer blijft, wat er verder ook gebeurt. Het weer, en hoe de Nederlandse Spoorwegen op dat weer reageren.

Kortom: op naar een volgende week, met gevoelstemperaturen. En met, na de Week en de Dag, ook nog de Nacht van de Poëzie. Ben benieuwd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s