Le Guess Who? – de vrijdag

lgwLe Guess Who? was dit jaar wel heel geslaagd. Veel moois, en dan heb ik Ought nog gemist, en de Swans, en de hele donderdag en zondag, en… Een korte opsomming van wat ik wel zag. Eerst de vrijdag:

19:30 uur. Neemt Victor Herrero ons nu enigszins in de maling of niet, met zijn mandoline? (Ik denk dat het een mandoline is.) In een oude – denk jaren zeventig of tachtig en sindsdien niets veranderd – collegezaal aan de Vondellaan verlangen veel aanwezigen zichtbaar naar het einde van het lesuur, maar ze kunnen moeilijk weg uit de krappe collegebankjes. De muziek is bij vlagen mooi, bij veel langduriger vlagen erg saai. Alsof hij het erom doet.

21:00 uur. Bonnie “Prince” Billy verschijnt in de nieuwe Ronda-zaal op zijn toegankelijkst, en in topvorm, vooral de eerste drie kwartier. Hij heeft Matt Sweeney meegenomen. Dat is goed nieuws: er worden een paar nummers gespeeld van Superwolf, het ijzersterke album dat de twee in 2005 samen maakten. Het geluid in de Ronda is nogal indrukwekkend. Elk gezongen, gesproken of gefluisterd woord op het podium is te verstaan. ‘If you love me and I’m weak, then weaker you must love me more.’ Aan het eind wordt het wat rommelig, en doordat Bonnie vandaag de gedaante van goedgemutste entertainer aanneemt is het allemaal wat minder intens dan bij zijn concerten gebruikelijk is, maar mij hoor je niet klagen. Dit is van het hoogste niveau, muziek zowel als uitvoering.

23:00 uur. Dr. John & The Nite Trippers. Een aanfluiting. Matige begeleidingsband, afgrijselijke zangeres, de man zelf te krakkemikkig om het allemaal nog bij te benen. Dan is het goede geluid van de Ronda alleen maar een handicap. Dr. John is een legende, maar dit kan echt niet meer. Snel weg naar de Pandora, een paar trappen en gangen verder.

23:30 uur. Ice Age. Tja. Ze willen graag The Birthday Party zijn (op zich een loffelijk streven), maar de zanger is Nick Cave niet, hoe hard hij zijn best ook doet, en bovendien ontbreken sterke songs. Toch best intrigerend, eventjes.

0:45 uur. Parkay Quarts aka Parquet Courts. Het schijnt van de bezetting af te hangen onder welke naam ze spelen. Geen idee hoe ze vandaag heten, maar dit is een hoogtepunt. Zeer enerverend bovendien, met als resultaat een flinke, vrolijke pit, uitgelaten crowdsurfers en om het af te maken een kussengevecht met één kussen. Dat gaat al snel kapot en dan sneeuwt het ook nog. Goede band, erg goed optreden. Ga ik maar eens een plaatje van kopen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s