Stukkie 25: Spel- en aanverwante fouten

SPEL- EN AANVERWANTE FOUTEN

Je hebt spelfouten, je hebt typefouten en je hebt ook motorische fouten.

Spelfouten maak ik af en toe. Meestal voel ik wel dat er iets niet klopt, en dan zoek ik het woord even op. Ik zal het Nationaal Dictee niet winnen, maar dat hoeft ook niet.

Typefouten komen veel meer voor. Je drukt net naast de letter die je bedoelt, dat is alles. Ik onderteken een e-mail nog wel eens met ‘Met griet’, bijvoorbeeld. ‘Met grot’ komt ook voor. Het is niet erg. Iedereen weet dat ik bedoelde te groeten.

Twee hoofdletters, kan ook: in de haast de shift-toets te lang ingedrukt gehouden. ‘Met griet, MArk.’

Vroeger begon ik nog wel eens, een flauwiteit, brieven aan literaire tijdschriften met ‘Gedachte reactie’, maar dat is iets anders. Dan moeten ze wel, dacht ik, maar de meegestuurde gedichten werden toch steeds afgewezen.

Dan de motorische fout. Het bestaan daarvan heb ik pas laat ontdekt. Ik kreeg een paar jaar geleden het gecorrigeerde manuscript van een roman terug van mijn uitgeverij. Ik had, onder andere, enkele malen ‘onmiddellijk’ gespeld als ‘onmiddelijk’. Nogal beschamend, vond ik. Iemand die de arrogantie heeft om de spelcontrole van zijn tekstverwerker standaard uit te zetten, kan het zich niet veroorloven om zo’n doodgewoon woord verkeerd te spellen.

Het vreemde was dat ik het ook een paar keer wél goed had gedaan. Pas later viel het kwartje, toen het opnieuw misging. Ik drukte de letter ‘l’ zo snel twee keer in dat de computer het niet bij kon houden – of eigenlijk: ik verzuimde mijn vinger ver genoeg op te tillen tussen de twee ellen.

Dit gebeurt nooit bij ‘tillen’ of ‘bollen’, alleen bij ‘onmiddellijk’. De vingers nemen een sprintje om de uitgang ‘-ellijk’ maar zo snel mogelijk gedaan te krijgen, en doen dat slordig. Zo schrijf ik ook graag ‘hte’ en ‘izjn’.

In De rotonde, mijn meest recente boek, vind ik een andersoortig voorbeeld. Er staat ergens ‘souvernir’ (het heeft op wonderbaarlijke wijze alle correctierondes overleefd) in plaats van ‘souvenir’. Ik doe het nu zelfs weer, per ongeluk: ik schrijf eerst ‘souvernir’, moet het woord daarna corrigeren. Mijn vingers wíllen daar kennelijk een ‘r’ zien.

Het zal zijn, is mijn theorie, omdat de lettergreep ‘ve’ ongebruikelijk is in het Nederlands, in tegenstelling tot ‘ver’ – de motoriek verzet zich tegen het weglaten van de ‘r’.

Toch interessant.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s