Reiziger

LandmanKwam in storm, nacht, zomaar,
een reiziger en klopte. ‘Niet zou ik
hier zijn als het anders was,’ zei
zacht de ongelukkige, die welkom was,

welkom als de morgen. ‘Blijf
zolang u wilt,’ riepen wij, en wij
trokken hem aan zijn handen binnen,
waar het vuur niet langer vergeefs brandde.

De rook uit onze schoorsteen – de wind
ging liggen – was een majestueuze kolom
waarop de hemelen glimlachend rustten,
verheugd eindelijk zich te kunnen verlaten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s