Het einde van de poëzie en andere gedichten

Het einde van de poëzie eag

(poëzie, Cossee 2022)

Flaptekst:

De wereld is aan het ontsporen. Wie is dader? Slachtoffer? En de poëzie: verslaggever? Ramptoerist? Niemand die het weet, maar dat het goed afloopt komt niet eens meer in sprookjes voor.

Er eindigt veel in deze bundel. De poëzie moet er zelfs herhaaldelijk aan geloven. Zijn het definitieve eindes? De dichter, die zelf niet ongeschonden blijft, twijfelt.

Het einde van de poëzie is een onderzoek naar de rol die poëzie kan vervullen in zware tijden. De vele dwarsverbanden tussen de gedichten en reeksen doen vermoeden dat dichter, poëzie en wereld niet los van elkaar te zien zijn.

Openingsgedicht van de bundel:

Tuig een verhaal op.
Eerst het decor. Een besneeuwd strand,
een zee die verbaasd aanrolt,
langs de vloedlijn wat platte, grijze ijsschotsen.
Een hond, al even verbaasd,
die herhaaldelijk het water controleert. Blijft zout.
Vogels: kalme meeuwen, driftige plevieren.
Een snijdende wind die de personages
(daar zijn ze) dwingt sjaals voor hun monden
te dragen. We verstaan ze slecht
zolang ze tegen de wind in lopen,
ze zwijgen, wind mee, op de terugweg.
Er is iets veranderd (dit is het verhaal)
als ze de hond weer aanlijnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s