Categorie archief: Nieuws

Update, rijkelijk laat

Advertenties

Goethe, Hollands Maandblad, Tuinfeest, Parool

dekatvan

  • De kat van Aboe Hoeraira (gedichten uit de West-östlicher Divan van Goethe, vertaald door Ard Posthuma, in tweespraak met Nederlandstalige dichters) is een bijlage bij het tijdschrift Tortuca Mijn gedicht Betreffende begin  staat erin, als reactie op Goethes Lied en artefact.
  • In Hollands Maandblad staan vier gloednieuwe gedichten.
  • In het Parool stond vorige week een (nogal late) recensie van Maar zingend, waarvan ik de inhoud niet ken. Later meer daarover, dus.
  • Op 3 augustus ben ik te beluisteren op Het Tuinfeest in Deventer. Mooi festival!

Lyrikline, De Nieuwe Liefde

  • Opnamen die meer dan een jaar geleden in Berlijn gemaakt werden, staan dan nu eindelijk op lyrikline.
  • Recensie van Maar zingend in De Nieuwe Liefde, door Erik Lindner. “Als Mark Boog goed is, is hij ook heel erg goed.”  Niet online.

Maar zingend, de recensies van de laatste weken

Maar zingendDe oogst van de laatste weken:

  • Prachtige recensie op Cobra.be, door Paul Demets. “Ik vind Mark Boog een van de belangrijkste dichters van deze tijd, omdat hij zelfbevraging en existentiële kwesties in een erg persoonlijk, voor elke mens herkenbaar discours vol twijfels en bedachtzaamheid weet te gieten. En omdat hij de humor niet schuwt.”
  • En een hele mooie op De Contrabas, door Bouke Vlierhuis. “Deze nieuwe bundel is, om het maar even kort samen te vatten, heel erg goed.”
  • De Biblionrecensie, door T. van Deel. “Boog is als dichter niet onderschat, maar hij mag gerust tot de allerbeste en productiefste dichters van nu worden gerekend. Hij heeft zijn eigen dichterlijke toon gevonden en in deze bundel meesterlijk uitgewerkt.”
  • Luuk Gruwez in De Standaard, over het gedicht De dichters. “Er zit veel mysterie in deze verzen, voornamelijk doordat in het ongewisse wordt gelaten welk tuig van de richel de dichters in zijn macht heeft.”
  • Uiterst merkwaardige bespreking in de Poëziekrant (niet online), door Hedwig Speliers. Inclusief korte cursus enjambementgebruik. “Ik zie wat ik zie: de versregels zijn echt, de verdeling in strofen is echt.”
  • Ricco van Nierop op de Recensent: “Maar zingend is een welkome aanvulling op het al rijke oeuvre van Mark Boog. Dankzij de liefde voor het leven, die tussen de ironische en donkere regels door te lezen is. Dankzij de relativering en zelfspot van de dichter zelf.”
  • En Albert Hogeweij, op Literair Nederland, met een goede tip: “Laat deze bundel niet ongelezen!”

1996

MomentlogogrootgzwartMijn allereerste ‘echte’ publicatie: vier gedichten in De Gids van februari 1996. Drie ervan (de vierde vind ik bij nader inzien minder geslaagd) zijn meer dan 17 jaar later verschenen op de nieuwe website Het Moment. Alleen het eerste gedicht, Ongedaan, haalde uiteindelijk mijn debuutbundel. De andere twee zijn voor de ongelukkigen die het bewuste nummer van De Gids oversloegen nu voor het eerst te lezen.

Meer over Maar zingend, en meer

  • Cave-CricketRecensie in Awater, wat mij betreft de mooiste tot nu toe, door Jannah Loontjes. “Al was er beslist sprake van humor in Mark Boogs eerdere werk, Maar zingend is zijn meest ironische en ook meest sprankelende bundel.”
  • Recensie op Meander, door Johan Reijmerink. “Hij heeft met deze nieuwe bundel in gangbare woorden zijn onbegrip over en moeite met het leven wederom aangrijpend verwoord: aan het bestaan valt niet te ontkomen.”
  • Recensie in De Groene Amsterdammer, door Piet Gerbrandy. “Dat een deel van de gedichten de indruk wekt op de automatische piloot te zijn geschreven, laat onverlet dat Boog, mits hij zijn best doet, een krachtig dichter is die niet alleen grossiert in cynische, wanhopige of berustende oneliners, maar ook tegen de klippen op zin probeert te geven aan wat ons ontsnapt.”
  • Interview/recensie in de Boekenkrant, door Roel Weerheijm. “Een bundel die sprankelt en zingt.”
  • Mooi stukje op Ooteoote door Arnoud van Adrichem, als reactie op mijn ‘Stukkie’ over ooghoeklezen
  • Het slot van de boekpresentatie in Perdu:

Over: Maar zingend

  • Cave-CricketIn Vrij Nederland geeft Rob Schouten vier sterren aan Maar zingend. “Waar de vreugde-uitbarsting vandaan komt, weet ik niet, maar ze werkt. (…) een haast maniakaal gejuich (…) Zelden zoiets gehoord.” Niet online.
  • Radio-interview door Jeroen van Kan bij De Avonden, hier terug te luisteren
  • Recensie op CultuurBewust.nl door Maarten Buser, onder de merkwaardige titel Mark Boog etaleert zijn grote trukendoos in Maar zingend. “(…) even hemelbestormend als theatraal. (…) Maar zingend is een prima bundel.