Landman

LandmanLandman komt thuis, zegt tegen zichzelf:
‘Het land lag vaardig, onbegaan, geopend
bijna, maar was niet van de geestdrift
die in de lente nog…,’ en zwijgt hoorbaar.

Gedurende de rest van de avond
mankeert er hoegenaamd niets aan kooklust,
maaltijd, ontspanning en slaap van landman,
maar iets knaagt, aan verre lobben

die van zijn eigen brein zijn.
Onvervreemdbaar: een merkwaardig
angstaanjagend woord, dat de uitgestrekte
akkers lijkt te omvatten zowel als het huis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s