De twijfel

Maar zingend

De twijfel marcheert dit gedicht binnen,
glanzende soldaten die als een vloedgolf
over de heuvels aan komen rollen,
stof opwerpend en fel zonlicht
weerkaatsend. De aarde trilt.

Ga weg, twijfel! En weg is ’ie,
verdwenen zonder een spoor na te laten.
Het land glooit, het gras is oneindig groen,
de blauwe lucht draagt de belofte mee
van een mooie, lange dag. Alsof het zomer is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s